Seo chugainn arís
é, am sosa ‘gus scíthe,
tráth ómóis na
gcomharsan dá chéile,
cion agus cúram ag
corraí i gcroíthe,
le ceiliúradh cuimhne
‘gus féile.
Tá amhráin á gcasadh
faoi shíocháin, faoi ghrá,
roinneann pobal go
carthanach croíúil,
bíonn cineáltas daonna
ag méadú gach lá,
daoine a’ bronnadh ‘s’ag
deonú go gnaíúil.
Tá áthas na bpáistí le
brath ina spraoi,
a ngliondar ag borradh
le dúil,
aoibhneas a n-óige ag
soilsiú gach slí,
mar a dhéanann a
soineantacht dúinn.
Tagann muintir abhaile,
is cuairteoir chun tí,
déantar comhrá le
strainséir go gaolmhar,
bíonn dea-thoil á
fearadh sna fáiltí go maoth,
‘gus bíonn lámha á
gcroitheadh go bríomhar.
Seo chugaibh mo
bheannacht don domhan mór trí chéile,
is cuma cén creideamh,
cén claon,
go maire an fhlaithiúlacht
agus an fhéile,
mar a bhíonn siad
an t-am seo den bhliain.
