Beannacht

Beannachtaí na féile uaimse chugaibhse, a léitheoirí. 

Tá súil agam go gcaithfidh sibh bhur gcuid ama le cuideachta shultmhar, agus go mbeidh craic agus cairdeas romhaibh, cibé áit ina mbeidh sibh an Nollaig seo. Cúpla smaoineamh daoibh, as m'amhrán, Féile na Nollag, 

Guímid don pháiste a rugadh,
's don leanbh nár tháinig go fóill,
's dár bpáistí a d'fhág sinn róluath,
ina gcuimhne ardóimid ár nglór.

Do dhaoine atá ar an ngannchuid,
ag fulaingt, faoi chéasadh, i bpáis,
seolfaimid cúnamh is beidh muid
'cur síolta ár ngrá dhóibh ag fás.

Níl muide 'nár mbreitheamh ar éinne,
is cuma cén creideamh ná claon,
go maire ár gcineáltas daonna,
mar a bhíonn sé an t-am seo den bhliain. 

Bainigí sult as na laethanta saoire, a chairde. Beidh mé ar ais libh ar ball beag. 

Spiorad na Féile

Seo chugainn arís é, am sosa ‘gus scíthe,

tráth ómóis na gcomharsan dá chéile,

cion agus cúram ag corraí i gcroíthe,

le ceiliúradh cuimhne ‘gus féile.

Tá amhráin á gcasadh faoi shíocháin, faoi ghrá,

roinneann pobal go carthanach croíúil,

bíonn cineáltas daonna ag méadú gach lá,

daoine a’ bronnadh ‘s’ag deonú go gnaíúil.

Tá áthas na bpáistí le brath ina spraoi,

a ngliondar ag borradh le dúil,

aoibhneas a n-óige ag soilsiú gach slí,

mar a dhéanann a soineantacht dúinn.

Tagann muintir abhaile, is cuairteoir chun tí,

déantar comhrá le strainséir go gaolmhar,

bíonn dea-thoil á fearadh sna fáiltí go maoth,

‘gus bíonn lámha á gcroitheadh go bríomhar.

Seo chugaibh mo bheannacht don domhan mór trí chéile,

is cuma cén creideamh, cén claon,

go maire an fhlaithiúlacht agus an fhéile,

mar a bhíonn siad an t-am seo den bhliain.