Éan, Dó, Trí...

Snag roimh brón, 

péire roimh só, 

trí cinn pósadh,

cheithre cinn mac óg,

cúig a bheireas airgead,

sé cinn ór,

seacht gcinn rún

nach sceifir go deo. 

An rann beag sin as an leabhar Seanfhocla Chonnacht, faoin gceannteideal Ainmhithe. 

Thóg mé an grianghraf thuas in Eanach Mheáin álainn, roinnt seachtainí ó shin. Cheap mé nach raibh ann ach an 'péire' atá le feiceáil thuas, ach bhreathnaigh mé ar an mbunchóip arís inniu, agus tá 'trí cinn' acu ann, feictear dom.

Suimiúil, arsa mé féin liom féin. Fáth mo spéise, a léitheoirí? Bhuel, tharla sé go bhfuair mé dáta a bhainise ó mo mhac an tseachtain seo, agus is cosúil, anois, go mbeidh beirt de mo chlann ag pósadh an bhliain seo chugainn - iníon agus mac.  Blianta ag fanacht le dea-scéal ó dhuine dár dtriúr, ansin socraíonn beirt acu ar an mbliain chéanna! Go sábhála Hera sinn, ach beidh an-chraic go deo romhainn an bhliain seo chugainn!

Na 'trí cinn' thuas atá freagrach as an gcraic uilig, tá mé ahem, cinnte dearfa de...bhuel, b'fhéidir go raibh baint éigin ag Aphrodite leis na dea-scéalta, freisin. Só só happy...

Charlie Byrne's na Gaillimhe

'An mbeidh tú riamh in ann na leabhair uilig a léamh?' an cheist a chuir Ormondo orm, tar éis mo mhír Laoithe na Féinne agus Leabhair Eile a bheith leite aige.

‘Ag tumadh a bhím, a Fhearghuis, ag bailiú eolais astu, ag brath ar cén t-ábhar a bhíonn idir lámha agam ag an am..,’ a d’fhreagair mé féin. 

  

Le seacht lá anuas, aon leabhar a bhí i mo lámh agam agus mé ag tumadh liom, chuir mé go leataobh é, go bhfeicfinn cé mhéad leabhar a bheadh ar an gcarnán roimh dheireadh na seachtaine. Taobh istigh den seacht lá sin, gan aon fhoclóir san áireamh agam, cé go ndeachaigh mé ag tumadh iontu sin, freisin, bhí os cionn fiche leabhar ar an gcarnán úd.

Anois, b’fhéidir nár léigh mé ach líne nó dhó astu, nó alt nó dhó, ach ní raibh aon cheann de na leabhair sin nár chuidigh liom, ar bhealach amháin nó ar bhealach eile, agus mé ag foghlaim liom. 

Cé go ndúirt mé le hOrmondo go raibh mé den bharúil ‘go bhfuil mo dhóthain leabhar agam anois,’ fós bhí orm cúpla leabhar a fháil ar iasacht ón leabharlann, mar nach raibh oiread is leabhar amháin agam a bhain le déithe na Gréige agus déithe na Róimhe - ábhar a tharraing m’aird ina threo an tseachtain seo, ach sin scéal fada eile…

Ar aon nós, le scéal fada a dhéanamh níos faide, agus ó tharla mé ar aon tuairim leis an seanfhocal sin, *‘Is fearr ‘Seo é’ ná Cá bhfuil sé?’ chinn mé go raibh uaim, ahem, mo leabhair féin i dtaobh na déithe a bheith agam. Ar an ábhar sin, chuir mé glao gutháin ar shiopa leabhar Charlie Byrne’s i nGaillimh maidin inné. Labhair mé le Vinny ar dtús, ansin le Megan, beirt a labhair liom, agus a chuidigh liom le foighne, agus le flaithiúlacht ama thar a ndualgas.  

Is eol dom go mbíonn an siopa sin an-ghnóthach, mar bím ann go minic nuair a bhím i nGaillimh. Ní raibh mé ag súil go mbeadh mórán ama le spáráil acu, ach an bhfuil a fhios agaibh céard a tharla, a léitheoirí -  chuaigh an bheirt acu ar thóir leabhar ar mo shon, ar an bpointe!

Ní hamháin sin, ach léigh siad giotaí as na leabhair dom, le bheith cinnte go raibh an t-ábhar iontu feiliúnach do mo riachtanais.  Roghnaigh mé péire de na ceithre leabhar as ar léigh Megan. Ar maidin inniu, bhí an dá leabhar sin á léamh agam – roimh am lóin!

Níl aon aithne phearsanta agam ar Vinny ná ar Mhegan, ach théis mar ar caitheadh liom mar chustaiméir inné, dá mbeadh duais ‘Seirbhís Shaoráideach do Chustaiméirí’ ann, bheadh an duais sin á seoladh agam chuig an mbeirt acu sin i Charlie Byrne’s na Gaillimhe inniu.

Gura fada buan iad! 

**************

* Seanfhocal a tháinig ón leabhar Seanfhocla Chonnacht, faoin alt 'Breathnú Romhat'.