Tugtar depression air i mBéarla. I nGaeilge, tá galar dubhach, ísle brí, dúlagar, lionn dubh, lagar spioraid, srl., feicthe agus cloiste agam. Cibé ainm atá agat féin air, tá sé ann, go forleathan, agus, faraor géar, go minic cuirtear é i bhfolach.
Aréir, chuala mé Conor Cusack ag labhairt ar Prime Time agus b'fhiú duit, a léitheoir, an méid a bhí le rá aige faoina 'chara' a chloisteáil anseo (42.48).
Mura bhfuil deis agat éisteacht leis ansin, tá deis agat a scéal a léamh ar a bhlag, In Your Mind, anseo, i mblagmhír dar teideal Depression is a friend, not my enemy.
Mar dhuine a shiúil as an dorchadas mé féin, molaim Conor go hard na spéire as a scéal a roinnt linn, agus tá súil agam go gcuideoidh a ionracas leo siúd atá ag streachailt leis an saol; go dtuigfidh siad go bhfuil bealach amach as an dorchadas.
Aontaím le Conor. Ina fhocail féin,
'There is no situation that is without hope, there is no person that can't overcome their present difficulties. For those that are suffering silently, there is help out there and you are definitely not alone.'
Áiméan, a chara.
Showing posts with label dearfacht. Show all posts
Showing posts with label dearfacht. Show all posts
Wednesday, October 30, 2013
As an Dorchadas
Labels:
blag,
Conor Cusack,
crann taca,
cuidiú,
dearfacht,
dóchas,
dorchadas,
dúlagar,
galar,
meáin,
RTÉ,
tacaíocht
Sunday, February 17, 2013
Focail Féilire
Ní
thréigeann dóchas tusa, tusa a thréigeann dóchas.
Hope
never abandons you, you abandon it.
An leagan
Gaeilge uaimse, an leagan Béarla ón bhfear seo, George Weinberg.
Ar fhaitíos tuilleadh dóchais
uaibh, a léitheoirí, seo chugaibh roinnt seanfhocal, faoin gceannteideal
‘Dóchas,’ as an leabhar Seanfhocla Chonnacht:
Is é an
dóchas lia gach anró.
Ní
séideann gaoth as aer, nach dtéann sí i seol duine eicínt.
Thar éis
gaoithe, tagann ciúntas.
Níor bádh
ariamh a leath dá raibh i gcontúirt.
Níl cath
dá mhéid, nach síocháin a dheireadh.
Is é lár
do leasa an uair is measa leat.
Nuair is
mó an cruachás is ea is mó an cuidiú.
Béarfaidh
bó eicínt lao eicínt, lá eicínt.
Is annamh
a thig trá gan lánteacht mara ina dhiaidh.
Tagann an
ghrian i ndiaidh na fearthainne.
Sunday, December 16, 2012
Spiorad na Féile
Seo chugainn arís
é, am sosa ‘gus scíthe,
tráth ómóis na
gcomharsan dá chéile,
cion agus cúram ag
corraí i gcroíthe,
le ceiliúradh cuimhne
‘gus féile.
Tá amhráin á gcasadh
faoi shíocháin, faoi ghrá,
roinneann pobal go
carthanach croíúil,
bíonn cineáltas daonna
ag méadú gach lá,
daoine a’ bronnadh ‘s’ag
deonú go gnaíúil.
Tá áthas na bpáistí le
brath ina spraoi,
a ngliondar ag borradh
le dúil,
aoibhneas a n-óige ag
soilsiú gach slí,
mar a dhéanann a
soineantacht dúinn.
Tagann muintir abhaile,
is cuairteoir chun tí,
déantar comhrá le
strainséir go gaolmhar,
bíonn dea-thoil á
fearadh sna fáiltí go maoth,
‘gus bíonn lámha á
gcroitheadh go bríomhar.
Seo chugaibh mo
bheannacht don domhan mór trí chéile,
is cuma cén creideamh,
cén claon,
go maire an fhlaithiúlacht
agus an fhéile,
mar a bhíonn siad
an t-am seo den bhliain.
Sunday, December 9, 2012
Leigheas ar Dhiúltachas
Fiú mura mbím ag scríobh ar mo bhlag go rialta na laethanta
Nollag seo, léim na blaganna eile, aon deis a fhaighim, mar is fánach an áit a
bhfaighfeá smaoineamh, i mo thuairim féin, gan trácht ar eolas.
Chonaic mé go raibh Dennis agus a thráchtairí ag roinnt
oideas nó dhó linn le déanaí, oidis nach raibh agam an mhí seo caite nuair a
bhí mé tinn le fliú fánach, faraor, ach tá na moltaí uilig, a roinneadh ar an
mblagmhír sin, breactha síos agam anois, ar fhaitíos na bhfaitíos go dtiocfadh
aon fhrídín fliú eile i mo threo an séasúr seo. Míle buíochas, a fheara!
Pé scéal é, agus mé i mo shuí anseo ar an tolg ar maidin, ag smaoineamh ar mo bheannachtaí, rith sé liom gur iomaí frídín ag Dia, agus go
bhfuil ceann nó dhó acu ar m’aithne féin i.e. na daoine sin a bhíonn diúltach
an t-am ar fad i.e. na daoine sin nach bhfeiceann dearfacht in aon áit.
Tá sé tugtha faoi deara agam nach bhfeiceann an duine
diúltach dearfacht an tsaoil in aon chúinne dorcha, ná in aon scéal ná in aon scríbhinn,
is cuma cén t-ádh atá air nó uirthi ina saol féin. Ídíonn an duine sin
dearfacht an éisteora/léitheora, mar a bheadh súmaire ann, ag sú fhuil na
dearfachta as cibé duine atá ina theannta.
Cibé scéal é, tá bealach faighte agam timpeall ar an
bhfadhb/bhfrídín seo, agus táim chun m’oidis a roinnt libh, mar go bhfuil sé
tugtha faoi deara agam go n-oibríonn sé, formhór an ama: mura bhfuil de rogha
agat ach éisteacht leis an duine diúltach, sé sin le rá, mura bhfuil bealach
éalaithe as a gcomhluadar agat, bhuel, a luaithe is a stopann siad ag caint,
tosaigh tusa, a léitheoir, ag labhairt faoi nithe dearfacha an tsaoil.
Agus sibh á léamh seo, a léitheoirí, beidh cuid agaibh ag
ceapadh nach n-oibreodh a leithéid de sheift go brách, ach oibríonn sé, mar
nach maireann an duine diúltach gan diúltachas, agus is gearr go bhfágfaidh
siad an áit nach bhfuil cluas na héisteachta diúltaí le fáil acu.
Roimhe sin, áfach, déanfaidh an diúlach diúltach chuile
iarracht ar an scéal dearfach a dhéanamh diúltach, ach coinnigh tusa ort, a
léitheoir, agus aimsigh ábhar dearfach áit éigin i do smaointe, agus cuir tríd
an gcomhrá é, chuile sheans a fhaigheann tú. Fiú mura mbeidh ann ach ‘Is maith
liom do gheansaí..,’ cuir tríd an gcomhrá é. Má leanann an diúltachas
ar aghaidh, coinnigh tusa ort, a léitheoir, agus fiafraigh ‘Cár cheannaigh
tú é..,’ nó ‘An maith leat milseáin..,’ – is cuma céard a déarfaidh tú, ach
cuir stop leis an diúltachas, le do dhearfacht féin.
Maidin mhaith, a chairde, agus go n-éirí go geal libh!
Thursday, November 29, 2012
Tacaíocht
Rinne mé cinneadh i mbliana go ndéanfainn gach iarracht ar earraí na Nollag a cheannach go háitiúil, sa bhaile anseo i mBun Cranncha.
Tá ag éirí go maith liom, mar go bhfuil úinéirí na siopaí ag
déanamh a n-iarrachtaí féin ar son na cúise geilleagraí, agus tá lascainí go
leor á dtabhairt, feictear dom.
Mar is eol do léitheoirí rialta mo bhlag, bím ag éisteacht
leis an raidió go minic, agus tá cúpla rud a chuala mé le déanaí, gur mhaith liom a roinnt libh anseo ar maidin, le deis a thabhairt daoibh bhur
dtacaíocht féin a thabhairt, más mian libh.
Amárach, beidh Fiver Friday ann, agus iarrtar orainn cúig
euro sa bhreis a chaitheamh, más féidir, le tacaíocht a thabhairt do gheilleagar na tíre
agus, dá bhrí sin, dá chéile. Má théann tú isteach anseo, ar shuíomh Liveline le Joe Duffy
ar RTÉ Raidió 1, feicfidh tú cá bhfuil na margaí éagsúla le fáil, má tá fiver le spáráil agat; nó má tá táirgí/seirbhís le díol agat ar fiver amárach, is féidir leat an t-eolas sin a roinnt leo ansin.
Mar a scríobh mé cheana, tá Daidí na Nollag é féin faoi
bhrú geilleagrach, agus tá RTÉ 2fm, i gcomhar le SuperValu agus na daoine sin atá ag
obair go dian le Cumann Naomh Uinseann de Pól, ag cuidiú le Daidí na Nollag arís i mbliana, agus iarrtar orainn,
‘Simply drop an unwrapped toy any time up to December 9th at the special pick-up points at 195 SuperValu stores nationwide. Of course, we want to make sure that older children also get something from Santa, so we'd also welcome vouchers, books orbook tokens…Our wish is that every child gets a toy this Christmas.’
Mura bhfuil am ná deis agat bréagán a cheannach, nó
mura bhfuil siopa le SuperValu i ngar duit, is féidir leat féirín fíorúil a bhronnadh anseo.
Tuigim go maith go bhfuil daoine ann nach bhfuil pingin rua le
spáráil acu, ach más rud go bhfuil, creidim féin go bhfuil cumhacht i
gcaitheamh agus i bhfáil.
Ar scáth a chéile…
Friday, November 9, 2012
Focail Féilire
Tá a fhios againn uilig nach féidir linn an todhchaí a
thuar, ach is féidir linn a bheith cúramach, nó a bheith níos cúramaí,
b’fhéidir, le go mbeidh seans ann nach ndéanfaimid praiseach iomlán den saol;
sa gcaoi nach mbeimid ag cac ar na huibheacha, mar a déarfá.
Never test the depth of the water with both feet,
an rud a bhí scríofa ar m’fhéilire maidin Dé Máirt. Is
seanfhocal Afracach atá ann, feictear dom. Mar is iondúil, cuirim fáilte roimh
bhur leaganacha féin, a léitheoirí, ach an chéad leagan Gaeilge a rith liom
féin ná,
Ná déan do theach ar an ngaineamh.
Seo chugaibh roinnt seanfhocal eile a fuair mé, ar an ábhar
céanna, faoin gceannteideal Cinnteacht, as an leabhar Seanfhocla Chonnacht:
Bí ceart sula mbí tú dearfa.
Buail an tairne sa gceann.
Cuir an tsrathar ar an asal ceart.
Fearr a bheith cinnte ná caillte.
Is fearr a bheith siúráilte ná aiféalach.
Is fearr an breac atá sa dorn ná an breac atá san abhainn.
Is fearr glas ná aimhreas.
Má leanann tú lorg an chrú,
Ní rachaidh tú choíche amú.
Maidir leis an seanfhocal deireanach sin, agus dar leis an
Ollamh Tomás Ó Máille, an fear a fuair céim PhD i 1939 ar an saothar as ar tháinig
na seanfhocail thuasluaite, tá an méid seo scríofa aige,
‘Sa tseanaimsir, áit nach raibh bóthar ar an sliabh, bhíodh
lorg crúite na mbeithíoch go soiléir, mar chosán.’
Agus, má chliseann ort ar bhóthar an tsléibhe, a léitheoir,
ná bí buartha, mar tá seanfhocal Afracach eile agam duit, ón leathanach idirlín
sin thuas,
Do not look where you fell, but where you slipped.
Is fearr suí gearr ná drochsheasamh, b’fhéidir?
Tuesday, October 9, 2012
Seachtain Mhór Cheoil
Is aoibhinn liom éagsúlacht na tíre seo, a léitheoirí, mar atá le feiceáil san fhíseán thuas ó RTÉ, físeán a cuireadh le chéile, i aon téic amháin, ar an 29ú lá den mhí seo caite, dar leo; físéan a chonaic mé, ar YouTube, den chéad uair ar maidin.
Gura fada buan iad na comhoibrithe, ceoltóirí agus damhsóirí a bhí páirteach sa chraic uilig, agus a d'ardaigh mo chroí is mo mheanma ar maidin. Bainigí sult as an tSeachtain Mhór Cheoil, a chairde!
Labels:
ardú meanman,
ceol,
craic,
damhsa,
dearfacht,
meáin,
RTÉ,
The Stunning,
youtube
Saturday, August 4, 2012
Coicís na Maitheasa
Tá an Feelgood Fortnight ag
tarlú i nBun Cranncha na laethanta seo, agus chinn mé gur mhaith liom m’ardú
croí féin a roinnt libh anseo, a léitheoirí.
Seo chugaibh na radhairc a
fheicim romham, le seachtain anuas, agus mé amuigh ag siúl timpeall na háite. Nár laga a gCé iad na daoine óga
a fheicim ag obair chomh dian agus chomh díograiseach ar an obair thíos. Molaim
iad go hard na spéire.
Lá maith agaibh, a léitheoirí!
Wednesday, August 1, 2012
Focail Féilire
An ní is tábhachtaí, ní ní
é.
‘The most important things in
life aren’t things.’
An leagan Gaeilge uaimse, an
leagan Béarla ón bhfear seo, Anthony J. D’Angelo.
Léigh mé cuid eile d’athfhriotail
an fhir chéanna anseo agus, mar gheall ar an drochaimsir a bhí romham ar maidin
nuair a dhúisigh mé, is dócha, fuair an ceann thíos greim ar mo shúil,
‘Wherever you go, no matter what
the weather, always bring your own sunshine.’
Má aontaíonn tú le Féilire na nGael, inniu an chéad lá den Fhómhar, ach, faraor, ní fhacamar mórán den
Samhradh, sa taobh seo tíre, pé scéal é. Feictear dom gur tháinig sé luath i mbliana, agus
ghread sé leis arís, le luas spúnóg siúcra i gcupán tae; an chuimhne fós linn,
ach an blas imithe leis an tae a óladh.
Mar sin féin, aontaím le mo
dhuine thuas, agus táim ar tí mo ghrian phearsanta féin a dheargadh, agus a
thabhairt liom ar mo shiúlóid sa bháisteach. Caithfear bheith dearfach, an
dtuigeann sibh, nó caillfear an bloc.
Go mba hé daoibh an dearfacht, a
léitheoirí, agus gura fada uaibh an cailleadh bloic.
Thursday, July 19, 2012
Focail Féilire
If you feel inferior to someone
else, it is because of your own beliefs.
Sin thuas an t-athfhriotal Béarla
a bhí romham ar m’fhéilire ar maidin, athfhriotal a tháinig ón mbean seo, Catherine Pulsifer, is
cosúil. Tá tuilleadh uaithi le léamh anseo. Is uaim féin an leagan Gaeilge. Fáiltím roimh bhur leaganacha
Gaeilge féin, a léitheoirí, más mian libh iad a roinnt liom anseo.
Tharla sé go raibh mé ag
éisteacht le Catherine eile i rith na seachtaine, Catherine de Vrye, bean a bhí ag labhairt faoina saol féin ar chlár John Murray. Maireann sí, dar léi, leis
an mana seo, ‘Winners become victors from change rather than victims of
change.’ Diabhal locht a’m féin ar an mana sin, a léitheoirí.
Cé go n-éistim leis an nuacht
uair nó dhó i rith an lae, agus go léim cuid den pháipéar nuachta ar an
Domhnach le go mbeidh mé ar an eolas faoin méid atá ag tarlú ar fud an domhain,
déanaim iarracht ar nithe diúltacha an tsaoil a sheachaint i mo shaol féin, nuair is féidir.
Ní hé gur cuma liom faoi thubaistí
an tsaoil, an dtuigeann sibh, mar is cuma. Go deimhin, tá a fhios agam go
bhfuil an saol crua, agus go bhfuil go leor daoine ag fulaingt, ach b’fhearr
liom labhairt agus éisteacht leis an duine a dhéanann an gníomh ciúin fiúntach dearfach chomh minic agus is féidir leo,
nuair is féidir leo, seachas bheith de shíor ag éisteacht le callán cainte diúltaí.
Sunday, March 25, 2012
Súmairí na Spreacúlachta
Bhí mé ag éisteacht leis an bhfiontraí, Pearse Lyons, ag labhairt ar an gclár The Business, an lá cheana – The Billion Dollar Businessman a tugtar air, ar an mblurba ar shuíomh sin RTÉ.
Pé scéal é, agus é faoi agallamh ag an láithreoir, George Lee, chuala mé na focail ‘energy vampires’ ag teacht ón Uasal Lyons. A mhac, más buan mo chuimhne, a luaigh na focail sin leis, geábh, mar gurb é sin an t-ainm a thugann a mhac ar na daoine sin ar fiú iad a sheachaint go hiomlán, is dócha.
Anois, arsa mé féin liom féin, nach bhfuil an t-ainm sin iontach feiliúnach mar léiriú feiliúnach ar an sórt daoine a bhíonn de shíor ag gearán: léiriú feiliúnach ar na daoine sin nach mbíonn acu ach an faraor; léiriú feiliúnach ar dhaoine ochlánacha míshásta cantalacha maíteacha neamúcha an tsaoil seo.
Gura fada uainn Súmairí na Spreacúlachta, a léitheoirí. Gabh mo leithscéal anois, ach caithfidh mé imeacht, agus mo chuid gairleoige a cheannach…
Monday, June 20, 2011
Faoi Lánseol!
D’fhán mé i mo shuí, ag breathnú air, cé nár thuig mé, go hiomlán, céard a bhí ag dul ar aghaidh. Má chuir mé ceist amháin, chuir mé céad ceist. Bhí An Garraíodóir foighneach. D’fhreagair sé na ceisteanna, ceann i ndiaidh a chéile.
Ach, níor bhain sé a shúile den teilifís. Bhí corr ‘Yaboyya!’ i lár na bhfreagraí, mar aon le ‘He has it!’ agus ‘There’s no stopping him now!’ Bhí an ceart aige.
Cé nach bhfuil leid dá laghad agam faoin gcluiche, tá a fhios agam go raibh mé i mo shuí sa seomra suite aréir, ag foghlaim faoi chluiche nach dtuigim, ag breathnú ar fhear óg uasal ag treabhadh leis, gan stró, shílfeá, agus tá a fhios agam gur mhothaigh mé iontach bródúil as an Éireannach a thug leis trófaí an U.S.Open aréir.
Nár laga do swing go deo, a Rory McIlroy!
Thursday, June 9, 2011
Ó Oileán go hInis
Sa ghrianghraf thuas, bhí an ghrian ag dul faoi i gConamara. D’imigh sí léi go deas réidh, mar a bheadh drogall uirthi mé a fhágáil, shílfeá, ó tharla mé ag imeacht uaithi, lá arna mhárach.
M’anam, ach bhí mé den bharúil gur fhan an ghrian chéanna thíos i nGaillimh, mar ní raibh dé ná deatach uirthi nuair a shroich mé Ceann Scríbe inné.
Ach, fan nóiméad…tá dath gorm ag teacht ar an spéir…tá na scamaill ag scaipeadh…sea, is í atá ann!
Tá sé fuar, a chairde, ach tá an ghrian ag scaladh in Inis Eoghain. Go mba hé daoibh, cibé áit ina bhfuil sibh.
Subscribe to:
Posts (Atom)



