An Mámh Cinn

Nuair a luaigh mé le cara liom, aréir, go raibh seans maith ann go dtoghfaí Donald Trump ina uachtarán ar Mheiricéa, bhí 'Dia idir sinn agus an drochrud' ar shála a ráitis 'An bhfuil tú iomlán craiceáilte, a chailín!' Ar ndóigh, b'fhéidir go bhfuilim craiceáilte, ach, ar chloisteáil dom faoi na torthaí ar maidin, an t-aon mhearbhall a bhí orm ná go raibh an oiread sin ionaidh ar dhaoine eile faoin toradh. 

B'fhacthas domsa go raibh dóiteacht agus crá croí ar chosmhuintir na tíre, le fada. Cén fáth nár thug an 'establishment' é sin faoi deara, meas tú? Thug an t-uachtarán tofa é faoi deara, go deimhin, agus fuair sé lucht éisteachta dílis dá bharr sin; 'outsider -v- insider' a chonaic mé scríofa áit éigin, agus chuile sheans gurb í an bharúil sin a bhí ag tromlach na vótálaithe nuair a chaith siad a gcuid vótaí inné.  

Meas tú nach é an rud ceanann céanna a tharla le Breatimeacht níos luaithe i mbliana? Le linn na dtoghchán, sa mBreatain agus sna Stát Aontaithe, ní raibh na polaiteoirí uilig, ná go leor daoine sna meáin chlóite agus teilifíse, shílfeá, ach ag éisteacht lena dtuairimí agus lena smaointe féin. Ní fheileann sé sin don té atá ar an ngannchuid. Mar is léir, tá guth an vóta láidir agus tréan, bíodh sé ceart nó mícheart. 

Níl a fhios ag aon duine againn céard atá i ndán dúinn de thoradh na nithe atá ag titim amach in earnáil na polaitíochta i láthair na huaire. Ach, tá a fhios agam an méid seo, níl a dhath le déanamh ach deis a thabhairt don té a thapaigh a dheis an deis sin a thapú, más féidir. 

Beidh le feiceáil.

Fód Dúchais

Carr a chonaic mé i mBaile An Róba an tseachtain seo caite. 

Cé gur, ahem, Cailín na Gaillimhe mé féin, phós mé fear as Maigh Eo, b'as Maigh Eo do m'athair, agus do mo sheanmháthair ar thaobh mo mháthar, (gan trácht ar na mílte gaolta atá agam i dTuar Mhic Éadaigh!) mar sin, ar fhaitíos aon dabht ann faoi mo chuid dílseachta, tá mo chosa fódaithe sa talamh le dream Mhaigh Eo inniu - Maigh Eo abú!

Bainígí sult as Domhnach na Peile, a léitheoirí.

Oireachtas agus Obama

Tá slaghdán orm le trí lá anuas, an cineál tinnis sin a fhágann bean gan fuinneamh, agus gan fonn uirthi mórán eile a dhéanamh ach suí go socair ar an tolg – rud nach ionann agus fliú na bhfear, an dtuigeann sibh, ach sin seanscéal, mar is eol, ahem, do mhná an domhain.

Pé scéal é, agus mé i mo shuí anseo ar tholg an tinnis ar maidin, ag breathnú ar thorthaí an toghcháin thall – taobh amháin ag ceiliúradh, an taobh eile diomachroíoch – rith sé liom gur mar sin a bhíonn an saol; bíonn sé ina yin lá amháin, agus ina yang lá eile.  

Bhí deireadh seachtaine iontach agam ag an Oireachtas i Leitir Ceanainn, agus tá neart le rá agam faoin ócáid, rud a dhéanfaidh mé, de réir a chéile, a léitheoirí, nuair a bheidh mo yin-yang ag yin-yangáil mar ba mhian liom.