I bhfianaise ar m’aineolas tá scéalta na meán agam.
All I know is just what I
read in the papers, and that's an alibi for my ignorance.
Tháinig an t-athfhriotal
Béarla thuas ó Will Rogers, agus is uaimse an leagan Gaeilge.
Tá sé tugtha faoi deara agam,
thar na blianta, go gcreideann daoine cibé rud is mian leo a chreidiúint, is
cuma ann nó as d’fhianaise. Níl a fhios agam an mbaineann sé sin le tionchar nó
le teagasc, le ciniceas nó le creideamh, le forbairt nó le teip, le fás nó le
marbhántacht; ach is minic duine amháin ag aimsiú fírinne san áit ina n-aimseodh
duine eile bréag, mar shampla.
Agus, má shamhlaítear nach
bhfuil an fhírinne iomlán ag teacht ó na meáin, an bhfuil fianaise ag teacht ón
mbréag a shamhlaítear?
Cibé scéal é, bíodh sé ag
teacht ó na meáin rialta nó ó na meáin shóisialta, ní dóigh liom go mbeadh
dochar ann éisteacht agus léamh go faichilleach, le cúram, agus le gráinnín
salainn. Ar fhaitíos na bhfaitíos.
Roinnt seanfhocal daoibh, a
léitheoirí, cinn atá le fáil faoin alt Fírinne, sa leabhar Seanhfhocla Chonnacht:
An fhírinne as mála na
mbréag.
Bíonn an dá leagan ar gach
scéal.
Bíonn dhá inseacht ar scéal
agus dhá leagan déag ar amhrán.
Maireann an bhréag seal, ach maireann an fhírinne go deo.
Ní chreidtear an fhírinne ó fhear déanta na mbréag.
Scaoil thart an chéad fhear
nó go dtaga an dara fear.
Ní bhíonn an cath mar an
scéal.
Níor dúradh ariamh ach fíor
nó bréag.
